Kampania edukacyjna „WCZESNA DIAGNOSTYKA SZPICZAKA PLAZMOCYTOWEGO W POLSCE”

 

Roczna zapadalność na ten typ nowotworu w Europie wynosi około 40 : 1 000 000. Szpiczak plazmocytowy występuje znacznie częściej u osób w wieku 60-65 lat, tylko 3% pacjentów ma poniżej 40 lat. Szpiczak mnogi jest nieco częstszy u mężczyzn. W ostatnim czasie obserwuje się jednak stały wzrost liczby zachorowań wśród pacjentów poniżej 60. roku życia. Pacjenci niejednokrotnie szukają pomocy u lekarzy rodzinnych, ortopedów, chirurgów, traumatologów, reumatologów, internistów, nefrologów, aby ostatecznie trafić do hematologów, gdzie niejednokrotnie po wielomiesięcznym opóźnieniu stawiana jest właściwa diagnoza.

Odczyn Biernackiego (OB), rzadziej opad Biernackiego, wskaźnik opadania erytrocytów (ang. erythrocyte sedimentation rate, ESR) – badanie laboratoryjne polegające na pomiarze drogi opadania krwinek czerwonych w niekrzepnącej krwi w ciągu 1 godziny; w diagnostyce medycznej służy ono jako wskaźnik procesów zapalnych, reumatycznych i nowotworowych.

Wskaźnik OB powyżej normy jest fizjologiczny w ciąży i w połogu (do 6 tygodni po porodzie). Podwyższone OB może także występować u kobiet tuż przed miesiączką i podczas menstruacji, a także pod wpływem hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wtedy nie powinno budzić niepokoju. W innych przypadkach podwyższone OB w badaniach krwi wymaga dalszej diagnostyki. Podwyższone OB może świadczyć o:

  • stanach zapalnych (infekcyjnych i nieinfekcyjnych). Wskaźnik OB nie mówi jednak nic o przyczynach ani lokalizacji zapalenia – wymaga to diagnostyki,
  • chorobach rozrostowych krwi np. białaczce,
  • nowotworach.

 

Najczęstsze objawy szpiczaka plazmocytowego:

  • bóle kostne 2/3 najczęściej w okolicy kręgosłupa i żeber, czasem również głowy; nasilają się przy ruchu, nie pojawiają się zaś w nocy (poza zmianą pozycji w czasie snu),
  • osteoporoza,
  • złamania patologiczne kości,
  • obniżenie wzrostu nawet o kilkanaście centymetrów na skutek złamania się kręgów,
  • niedokrwistość,
  • nieregularne krwawienia z nosa i dziąseł oraz łatwo powstające siniaki,
  • objawy neurologiczne,
  • neuropatia obwodowa,
  • zespół ucisku rdzenia kręgowego,
  • objawy hiperkalcemii,
  • rzadko gorączka najczęściej na skutek zakażeń,
  • częste zakażenia, najczęściej zapalenie płuc, ale także zapalenie opon mózgowych lub dróg moczowych (zwykle pierwszy objaw choroby),
  • objawy niewydolności nerek,
  • objawy zespołu nadlepkości krwi.

 

Cel projektu:

  1. edukacja lekarzy internistów, lekarzy pierwszego kontaktu w zakresie wczesnej diagnostyki szpiczaka plazmocytowego oraz współpracy na linii lekarz pierwszego kontaktu, specjalista hematolog,
  2. edukacja chorych i ich rodzin,
  3. przedstawienie znaczenia diagnostycznego badania OB.

 

Grupy docelowe:

Lekarze pierwszego kontaktu (medycyna rodzinna, choroby wewnętrzne, medycyna ogólna) oraz chorzy i ich rodziny.

­

 

Cele działań:

  • edukacja lekarzy w kierunku wczesnego rozpoznawania objawów szpiczaka plazmocytowego i szybkiej diagnostyki w tym kierunku; zwiększenie rozpoznawalności szpiczaka plazmocytowego,
  • zwiększenie czujności hematologicznej,
  • edukacja chorych i ich rodzin w kierunku czujności hematoonkologicznej.

 

Przewodnicząca rady Naukowej

prof. dr hab. n. med.

JADWIGA DWILEWICZ-TROJACZEK

Internista. Posiada drugi stopień specjalizacji w zakresie chorób wewnętrznych oraz specjalizację z onkologii klinicznej. Obecnie pracuje w Klinice Chorób Wewnętrznych, Hematologii i Onkologii Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Członkowie

prof. dr hab. n. med.

ANNA DMOSZYŃSKA

Specjalistą chorób wewnętrznych, hematologii i transplantologii klinicznej. W latach 1991-2013 była kierownikiem Katedry i Kliniki Hematoonkologii i Transplantacji Szpiku Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. W latach 2013-2015 pracowała w Samodzielnej Pracowni Transplantologii Klinicznej UM w Lublinie.  Po uzyskaniu stopnia dr. n. med kontynuowała dwuletnie studia podoktoranckie na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Paryskiego. Odbyła również staże zagraniczne w ośrodkach hematologicznych w Kopenhadze, Wiedniu, Pradze i Mediolanie. W latach 2003-2011 była wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów (PTHiT). W roku 2005 utworzyła Polską Grupę Szpiczakową, która afiliowana jest przy PTHiT.  Jest nadal przewodniczącą tej grupy oraz członkiem zarządu European Myeloma Network. Opublikowała ponad 670 artykułów w prasie krajowej i zagranicznej, w tym 249 w recenzowanych czasopismach anglojęzycznych o znaczącym czynniku wpływu (IF). Była redaktorem dwóch książek o szpiczaku plazmocytowym oraz autorem licznych rozdziałów w książkach najczęściej dotyczących biologii i leczenia szpiczaka plazmocytowego.

prof. dr hab. n. med.

KRZYSZTOF GIANNOPOULOS

Autor i współautor wielu publikacji oryginalnych i przeglądowych o łącznym IF=190 oraz 6 rozdziałów w podręcznikach. Łączna suma cytacji wg Web of Knowledge 1024 (bez autocytacji, indeks Hirscha=20). W swoich badaniach zajmuje się biologią molekularną oraz charakterystyką procesów immunologicznych w przebiegu rozrostowych chorób hematologicznych. Wyniki pierwszych prób klinicznego stosowania immunoterapii oraz leczenia lekami immunomodulującymi chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową, szpiczaka plazmocytowego oraz ostre białaczki szpikowe zostały opublikowane w prestiżowych czasopismach m.in.: Blood, Leukemia, Haematologica, British Journal of Cancer, British Journal of Haematology. Dorobek naukowy został wyróżniony licznymi nagrodami min.: Prezesa Rady Ministrów, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministra Zdrowia, POLITYKI oraz Międzynarodowego Towarzystwa Hematologów (ISH). Jest laureatem grantów START, POWROTY, KOLUMB, FOCUS oraz INTER Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, oraz realizował projekty finansowane przez polskie (MNiSW, NCN) oraz międzynarodowe instytucje badawcze (EU, DFG – German Research Foundation, Else Kröner-Fresenius foundation). Przebywał łącznie 3 lata na stypendiach naukowych finansowanych przez DAAD, KAAD oraz Fundację na Rzecz Nauki Polskiej na III Oddziale Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu w Ulm (Niemcy) kierowanym przez Prof. Hartmuta Döhnera. Prof. Krzysztof Giannopoulos jest współzałożycielem oraz pierwszym przewodniczącym Klubu Młodego Hematologa – sekcji młodych PTHiT. Od 2012 jest Redaktorem Naczelnym Acta Haematologica Polonica.

dr n. med.

PIOTR LIGOCKI

Specjalista chorób wewnętrznych i reumatologii. Ordynator Klinicznego Oddziału Reumatologii 10 Wojskowego Szpitala Klinicznego SPZOZ w Bydgoszczy. Przed objęciem tego stanowiska przez 14 lat pracował w otwartym lecznictwie początkowo jako lekarz ogólny w strukturach Sił Zbrojnych RP, a potem również, po wprowadzeniu systemu POZ, jako lekarz pierwszego kontaktu. Obecny krąg zainteresowania w reumatologii to pierwotne zapalenia naczyń oraz zespoły paranowotworowe w reumatologii.

dr n. med.

MAREK STOPIŃSKI

Specjalista chorób wewnętrznych, nefrolog obecnie pełni funkcję konsultanta wojewódzkiego do spraw interny. Od 18 lat prowadzi w Biostudio specjalistyczny gabinet lekarski. Jest ordynatorem oddziału wewnętrznego i stacji dializ w Szpitalu Zachodnim w Grodzisku Mazowieckim. Był Dyrektorem Szpitala Zachodniego, który współtworzył w fazie budowy aż do jego otwarcia. Wcześniej zmodernizował szpital w Milanówku i ukształtował specjalistyczny zespół lekarsko-pielęgniarski. Przez 10 lat był asystentem w Klinice Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w Warszawie. Jest członkiem Towarzystwa Internistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego oraz Europejskiego Towarzystwa Dializ i Transplantacji.

prof. dr hab. med.

TOMASZ STOMPÓR

Autor ponad 120 wystąpień zjazdowych, w tym 4 nagrodzonych na zjazdach międzynarodowych. Laureat Nagrody Ministra Edukacji Narodowej (zespołowo, dwukrotnie) oraz Nagrody Indywidualnej Ministra Zdrowia za dorobek naukowy. Ok. 140 publikacji w czasopismach naukowych krajowych i zagranicznych (tym m.in. Nephrology Dialysis and Transplantation, American Journal of Kidney Diseases, International Journal of Artificial Organs, Nephron, British Journal of Clinical Pharmacology, Peritoneal Dialysis International, Journal of Human Hypertension, Renal Failure, Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej, Przegląd Lekarski). Rozdziały w ponad 60 publikacjach książkowych (w tym w “Chorobach wewnętrznych” pod redakcją Prof. A. Szczeklika, “Wielkiej Internie” pod redakcją Prof. M. Myśliwca, “Złotej Serii Interny Polskiej” oraz szeregu podręczników z zakresu nefrologii, dializoterapii, nadciśnienia tętniczego i chorób wewnętrznych). Recenzent renomowanych czasopism zagranicznych (m.in. Nephrology Dialysis and Transplantation, Kidney International, Nephron, American Journal of Kidney Diseases, Clinica Chimica Acta, Peritoneal Dialysis International, Clinical Journal of the American Society of Nephrology i inne). Redaktor (Co-Editor) czasopisma Polish Annales of Medicine, Członek Rad Naukowych czasopism “Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej”, “Kardioprofil” i “Medycyna Faktów”. Członek Rady Doradczej Konsorcjum Cochrane Polska. Przewodniczący lub współprzewodniczący komitetów organizacyjnych trzech zjazdów ogólnopolskich. Członek komitetów naukowych zjazdów ogólnopolskich, w tym m.in.: konferencji i zjazdów Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego oraz Katowickich Seminariów “Postępy w Nefrologii i Nadciśnieniu Tętniczym”.

prof. dr hab. med.

Lidia Usnarska-Zubkiewicz

Specjalista hematologii i transplantologii. Od 2006 roku pracuje na stanowisku Profesora Klinika Hematologii, Nowotworów Krwi i Transplantacji Szpiku Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Zainteresowania Pani Profesor koncentrują się wokół biologia i leczenie szpiczaka plazmocytowego, ekspresji PCNA and AgNORs w szpiczakowych plazmocytach, transplantacji macierzystych komórek krwiotwórczych, ostrych białaczek. Od 2011 przewodnicząca Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów oraz przewodnicząca Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów. Członek Założyciel Polskiej Unii Medycyny Transplantacyjnej, Członek Komisji Rewizyjnej Polskiej Unii Medycyny Transplantacyjnej.

prof. dr hab. n. med.

KATARZYNA ŻYCIŃSKA

Lekarz medycyny rodzinnej, Adiunkt w Katedrze i Zakładzie Medycyny Rodzinnej z Oddziałem Klinicznym Chorób Wewnętrznych i Metabolicznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Konsultant w II Katedrze i Klinice Ginekologii i Położnictwa Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Szpital im. Księżnej Anny Mazowieckiej. Jest Przewodniczącą Oddziału Warszawsko – Mazowieckiego Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej oraz Członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej.

Pełni funkcję Redaktor Naczelnej Kwartalnika Medicine & Primary Care Review. Specjalizacje: medycyna rodzinna, choroby wewnętrzne, nefrologia w toku. Ukończone studia podyplomowe w zakresie Zdrowia Publicznego – Zarządzanie i Ekonomika Ochronie Zdrowia.

Wsparcie kampanii:
Wczesna diagnostyka szpiczaka plazmocytowego w Polsce

Aby kontynuować korzystanie z tej strony, zezwól na korzystanie z ciasteczek. Więcej informacji

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce.

Zamknij